Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Ο καθρέφτης του Χαρδούβελη

The Three Mooges
Ξέρετε κάτι; Αν αξίζει τον κόπο κάτι να σχολιαστεί από κοινωνική, πολιτική, ψυχολογική, εγκληματολογική -και όποια άλλη θέλετε-, σκοπιά, δεν είναι αυτό που διέπραξε ο Χαρδούβελης με τα λεφτά του. Τα έβγαλε σε έναν φορολογικό παράδεισο στο εξωτερικό. Σιγά τα αβγά. Σε δεκάδες μικρές δόσεις. Σιγά τον πολυέλαιο. Τη στιγμή που πατούσε στον λαιμό, ως υπουργός Οικονομικών, τον κοσμάκη, για επιβολή της πιο ακραίας φτώχειας. Σιγά τα λάχανα.

Αυτά που λέει, όμως, εκ των υστέρων, κι αφού τον έπιασαν με το βιβλιάριο της ξένης τράπεζας...
στην τσέπη, μάλιστα. Αξίζει να μας απασχολήσουν. Τα έβγαλα με τον ιδρώτα του προσώπου μου, λέει. Τα δήλωσα, έδωσα τον προβλεπόμενο φόρο και ύστερα τα τοποθέτησα έξω, γιατί φοβήθηκα, όπως όλη η Ελλάδα, ότι θα καταρρεύσει η οικονομία. Κι έπρεπε να εξασφαλίσω με τετρακόσια, πεντακόσια χιλιάρικα τα παιδιά μου. Με μερικά κλικ στον υπολογιστή, που είναι και οικονομικώς νόμιμα και ανθρωπίνως ηθικά.

Άρα δεν τρέχει τίποτε. Δεν αισθάνεται καμιά ενοχή. Δεν καταλαβαίνει γιατί θα έπρεπε να αισθάνεται κάποια ενοχή. Δεν καταλαβαίνει ούτε καν την ανάγκη να δείξει ότι αισθάνεται κάποια ενοχή. Και το γιατί δεν είναι ανάγκη να είσαι Πανούσης της εγκληματολογίας για να το καταλάβεις. Αν τα Μνημόνια επιβάλλουν ένα ακραίο καθεστώς απόλυτης φτώχειας από τη μια και απόλυτης ασυδοσίας από την άλλη, τότε τι περιμένετε; Οι τραπεζίτες, οι ολιγάρχες, οι διαπλεκόμενοι, και ο υπουργός τους, να μην κάνουν χρήση των προνομίων τους;

Η συμπεριφορά του κάθε Χαρδούβελη δεν επιδέχεται συνεπώς ηθικών αξιολογήσεων. Σε ένα καθεστώς γ@μѠ-και-δέρνω αντιστοιχεί μια ηθική γ@μѠ-και-δέρνω. Δάκρυσαν πολλοί δουλοκτήτες για το δράμα των δούλων τους; Αν ναι, τότε μπορείτε να απαιτήσετε από τον πρώην υπουργό Οικονομικών, κι εκείνους που τον διάλεξαν, να δώσουν λόγο για παρόμοιες πράξεις. Αλλιώς δεχτείτε απλώς ότι έχουν το δικαίωμα να κάνουν βόλτες τα μασούρια τους σε όποιον παράδεισο θέλουν.

Αυτό προσπαθεί να μας πει ο άνθρωπος. Άσκησε το νόμιμο και ηθικό του δικαίωμα. Και η ζωή του είναι καθρέφτης -έτσι είπε. Τι βλέπει ο ίδιος σ' αυτόν τον καθρέφτη, και τι βλέπουμε εμείς, είναι μια άλλη ιστορία. Γιατί αλλιώς βλέπεις τον καθρέφτη του καθενός με βασικό μισθό πεντακόσια ευρώ, κι αλλιώς με πεντακόσιες χιλιάδες...

Tου Θανάση Καρτερού από avgi