Έφερε «λεφτά», υποσχέθηκε «ανάπτυξη», έδωσε «πολιτική στήριξη», άνοιξε παράθυρο «ελπίδας» για τη χώρα. Ύστερα η Μέρκελ έφυγε. Και έμεινε να αιωρείται η χρυσόσκονη των φαντασιώσεων με τις οποίες το κυβερνητικό επιτελείο «φουμάρισε» ρεπόρτερ και τηλεπαρουσιαστές για να μας πουν όλα τα παραπάνω στα κανάλια. Όσο για τον Σαμαρά, ωραίοι οι ρομαντικοί περίπατοι στους κήπους, αλλά, με τη λήξη της επίσκεψης, έμεινε πιο συνοφρυωμένος από όσο πριν. Δεν περίμενε πολλά. Έμεινε όμως εντελώς στον αέρα...
Η καγκελάριος της ευρωζώνης δεν του χάρισε σχεδόν τίποτε από ό,τι θα περίμενε. Αντιθέτως του επεφύλαξε μια ακόμη ψυχρολουσία. Ούτε καν σεβάστηκε το ότι ο δικός μας, παρενθετικά σε κάθε σχεδόν φράση του, επαναλάμβανε με σχεδόν θρησκευτική προσήλωση και σεβασμό: «Όπως είπε η κυρία Μέρκελ». Σηματοδοτώντας έτσι τον δικό του ρόλο έναντι της καγκελαρίου του. Και διαψεύδοντας όσους έλπιζαν κρυφά ότι θα μπορούσε, έστω ευγενώς, να διεκδικήσει κάτι...





















.jpg)





















