Κακά σκυλιά, τρόμο γεμάτα, γαβγίζουν...

Πάνω στους καθεδρικούς γοτθικούς ναούς είναι σκαλισμένες δεκάδες τερατώδεις μορφές - διαβολικές, σαν το κακό να φρουρεί το καλό. Στις πλατείες των αρχαίων πόλεων, στις αγορές και τα φόρα, έστεκαν πάνω στα βάθρα τους οι θεοί-θεσμοί κι επόπτευαν τα φερσίματα των ανθρώπων, στη συνέχεια πέτρινοι αυτοκράτορες αφ’ υψηλού, οβελίσκοι και αψίδες του θριάμβου ιστορούσαν το συναξάρι της εξουσίας και υπέβαλλαν στους λαϊκούς το δέος απέναντί της. Στα νεότερα χρόνια, πρώτος ο Χίτλερ με τη χρήση του ραδιοφώνου άνοιξε τον δρόμο για την υποταγή των ΜΜΕ, των εφημερίδων και της τηλεόρασης, στην προπαγάνδα που καθηλώνει τις εργαζόμενες τάξεις στην εξουσία...

Η κρίση και οι άνθρωποι...

Tην «τιμητική» του είχε στον Τύπο χθες ο Υπουργός Εξωτερικών, κ. Νίκος Κοτζιάς. Εθνικιστή τον ανέβαζε η «Εφημερίδα των Συντακτών», εθνικιστή τον κατέβαζαν τα «Νέα». Ενοχλεί, ως φαίνεται, ο νέος Υπουργός που δεν είναι ραγιάς, ούτε κι ενεργούμενο των ΜΚΟ, διεθνών και ημεδαπών.

Ομως σήμερα (καλημέρα σας) ας φύγουμε για λίγο απ’ την επικαιρότητα και ας επιβιβαστούμε στη «μηχανή του χρόνου», του ευρύτερου χρόνου που τη διαμορφώνει. Οι άνεμοι της κρίσης σάρωσαν ζωές. Δολοφόνοι, διεθνείς και ντόπιοι, άρπαξαν τη χώρα απ’ τα χρέη της και τα έκαναν αέναα δάνεια, τη βίασαν, την εξευτέλισαν και την έβαλαν να δουλέψει - να δουλεύει πλύστρα...

Ταλιμπάν του χαβιαριού

Kι ένα τελευταίο για την κακοποίηση εν Μέση Οδώ του Μετσόβιου. Λένε αυτοί που το έκαναν και οι ελάχιστοι (ευτυχώς αυτήν τη φορά) που τους υποστηρίζουν ότι η τέχνη τους, η τέχνη των γκράφιτι, εμπεριέχει μια «δυναμική χωρίς όρια»! Δυναμική χωρίς όρια να σκοτώνει τις άλλες τέχνες και τους έστω φτωχούς συμβολισμούς τους;

Πάντως αυτό το «δυναμική χωρίς όρια» είναι ένα έξοχο δείγμα ενήλικης σκέψης! Θα μπορούσαμε, φέρ’ ειπείν, να πάμε στο Βρετανικό Μουσείο και να βάψουμε τα γλυπτά που έκλεψε ο Ελγιν φιστικί με μοβ πουά για να αποδείξουμε ότι ο φόνος των αγαλμάτων απελευθερώνει απ’ την αντιδραστική καταπίεση που ασκεί στα μέσα μας...

Υπνοβάτες

Aν κάτι είναι κι αυτό σφόδρα πνιγηρό, είναι οι κυρίαρχες παθολογίες που παραμένουν εδραίες, σαν να μην αποπειράθηκε καν ο λαός να τις αποσείσει από πάνω του, όχι μόνον με τις επιλογές του στις τελευταίες εκλογές, αλλά και με την εν γένει στάση του κατά την τελευταία περίοδο.

Οσον οι παθολογίες που μας έφεραν ως εδώ όχι μόνον δεν υποχωρούν, αλλά επαναλαμβάνονται, απειλητικός προβάλλει ο κίνδυνος μιας πρόωρης απογοήτευσης του λαού - ο οποίος πρέπει να χορτάσει δίκιο για να αντισταθεί στο άδικο και να το καταβάλει.

Ανθολογώντας μερικές μόνον απ’ αυτές τις παθολογίες που εκδηλώθηκαν τις τελευταίες μόνον ημέρες, αισθάνεται κανείς από αμηχανία έως και θυμό. Επί παραδείγματι η πρόταση Βαρουφάκη για χαφιεδιλίκια-χαϊλίκια στις παραλίες και...

Το Ευρώ και το Χρέος

Δύο πράγματα καθορίζουν τις τύχες μας σαν ναναι αυτές μοίρα και κισμέτ. Το ευρώ και το χρέος.

Το ευρώ είναι ένα νόμισμα ζουρλομανδύας. Είναι αναντίστοιχο με τις διαφορετικές δημοσιονομικές πραγματικότητες, ανόμοιων κατά την εθνική τους στρατηγικής χωρών που μάλλον αποκλίνουν παρά συγκλίνουν (και οι  χώρες και οι στρατηγικές). 

Ως εκ τούτου σιγά – σιγά το ευρώ μετατρέπεται...

Το συγκλονιστικό σκίτσο του Στάθη που δημοσιεύεται στο «Παρόν»

Το μετέωρο βήμα του «μεσομνημονίου»...

Η κυβέρνηση κέρδισε χρόνο. Χρόνο υπέρ της. Και χρόνο εναντίον της.

Η συμφωνία του Eurogroup, μεταβατική προς την τελική συμφωνία του Ιουλίου, εξασφάλισε για την κυβέρνηση χρόνο στο εξωτερικό (υπέρ της κι εναντίον της) και χρόνο στο εσωτερικό (υπέρ της).

Εις ό,τι αφορά τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο, νομικώς συνεχίζονται, πολιτικώς αμφισβητούνται. Και τα δύο. (Και μόνον αυτός είναι ένας καλός λόγος για να μην έρθει στη Βουλή για επικύρωση, αλλά μόνον προς ενημέρωσιν συμφωνία του Εurogroup, διότι η υπερψήφισή της θα επικύρωνε τα προηγούμενα χωρίς να έχουν κατακτηθεί τα επόμενα. Ορισμένα...

Κλεψύδρα

Του Στάθη

              

Kαλημέρα σας και καλή βδομάδα! Εκ προοίμιου πρέπει να σας πω ότι τυγχάνω λιγάκι αδιάθετος -με μια ελαφρά γρίπη- και συνεπώς σήμερα θα είμαι πιο συνοπτικός απ’ ό,τι συνήθως, ίσως να ’ναι και για καλό.

Πυκνές και δραματικές οι εξελίξεις. Κι αν κάτι είναι διαφορετικό μετά την 20ή Φεβρουαρίου απ’ ό,τι συνέβαινε πριν, είναι ότι (όπως εύστοχα επισημαίνει ο Norbert Haring της «Handelsblatt») η Ελλάδα δεν είναι πλέον ένας...

Λεβιάθαν

Eίναι κάποια χρόνια τώρα που η στήλη «φωνάζει» ότι η κρίση είναι εργαλείο, είναι όπλο. Για τη διαμόρφωση ενός «νέου, γενναίου, θαυμαστού κόσμου» με ειδικές οικονομικές ζώνες, ζωτικούς χώρους, προτεκτοράτα και αυταρχικές δημοκρατίες. Εις ό,τι αφορά την Ευρώπη, το όπλο αυτό της κρίσης (και της όποιας επόμενης κρίσης) το χρησιμοποιεί η πλουτοκρατική Γερμανία για να δημιουργήσει μέσα στη Γηραιά Ηπειρο μικρές Κίνες, κοντινές κι ελέγξιμες. Αν δεν λάβουμε υπ’ όψιν αυτόν τον παράγοντα, της κρίσης ως εργαλείου, ως όπλου, η συμπεριφορά της Γερμανίας θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί.

Η αναδυόμενη και πάλι ως ιμπεριαλιστική (υπό την επιτροπεία των ΗΠΑ) Γερμανία δεν θέλει απλώς να συντρίψει τη χώρα μας, αλλά και να κρεμάσει το σφαχτό της στο τσιγκέλι, ώστε να βλέπουν όλοι ποιος κατέχει της «Εφεσος τον ναό» και ποιος κάνει κουμάντο στα λάφυρά του. Η πλουτοκρατική Γερμανία δεν αφήνει κανένα περιθώριο ελιγμών στην ελληνική κυβέρνηση. Ακόμα κι αν η τελευταία κιότευε και άρχιζε τις κωλοτούμπες, η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ και της Ζήμενς θα την υποχρέωνε να κάνει τις κωλοτούμπες γυμνή και...

Το ξεβράκωτο Σύνταγμα...

Mαντάρα πάει να τα κάνει ο νέος Υπουργός και για την παιδεία, κ. Μπαλτάς. Η κατάργηση της αρίστευσης δεν είναι αριστερή πολιτική, είναι εξίσωση προς τα κάτω. Επιπροσθέτως, είναι και επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας, που ούτε αυτό είναι αριστερή πολιτική, αλλά απλή γλίτσικη και πούρα πασοκιά.

Μαντάρα πάει να τα κάνει και ο Υπουργός κ. Κουρουμπλής βάζοντας το κάρο μπροστά απ’ τα βόδια. Πριν να εξασφαλισθεί η δυνατότητα όλων να έχουν πρόσβαση σε ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα Υγείας του Δημοσίου, εμποδίζει την πρόσβαση ασθενών σε ιδιωτικά νοσηλευτήρια και διαγνωστικά κέντρα με την κάλυψη...

Ομοψυχία με ψυχή βαθειά

Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ οι 300 που πήγαν στις Θερμοπύλες τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι, υπακούοντας δηλαδή στους νόμους της πατρίδας τους, που τους απαγόρευαν να γυρίσουν νικημένοι στη Σπάρτη, ούτε είναι οι ΑΝΕΛΛ οι Θεσπιείς. Είναι ένα δημοκρατικό μπουλούκ ασκέρι που κάνει πόλεμο με λιανοντούφεκα, από ντάπια σε ντάπια, στις ξερολιθιές και τα μετερίζια.

Δεν βαδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη σθεναρή τάξη που δίνουν οι αυλοί στο λαμπρό στράτευμα ενός κραταιού κράτους, αλλά τρέχει δώθε κείθε, να προλάβει, να παραλάβει θραύσματα και σπαράγματα μιας χώρας που δεινοπάθησε πολύ. Τράνεψε ο ΣΥΡΙΖΑ απότομα κι έχει τώρα μπροστά του προβλήματα-βουνό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση, είναι το αποτέλεσμα ενός ξεσηκωμού. Και μες στις τάξεις του τον σωρό, άλλοι είναι έτσι κι άλλοι...

Δυο βήματα μπρος, ένα στα πλάγια

Tι περισσότερο απ’ όλα  παρατηρεί ανήσυχη η πλουτοκρατική Γερμανία; Τις πλατείες, σε πολλές πρωτεύουσες, σε πολλές πόλεις, σε πολλές χώρες. Είναι μεγάλο το σοκ για τους μάγιστρους των οχυρωμένων χρημάτων να βλέπουν γύρω τους, αντί των ειδικών οικονομικών ζωνών που προσπαθούν να στήσουν, να ξεφυτρώνουν πλατείες ανθρώπων.

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής. Μπορεί αυτές οι πλατείες να μην καταφέρουν σ’ αυτήν τη συγκυρία μεγάλες ανατροπές ή μπορεί ακόμα και να σβήσουν, αν η κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας στην Ελλάδα υποχωρήσει στις διαπραγματεύσεις της με τις Βρυξέλλες, αλλά εις βάθος χρόνου, βραχύ ή μακρό, οι πλατείες αυτές των ανθρώπων θα αποδειχθούν...

Απ’ τις πλατείες με αγάπη

Kαθ’ οδόν άδοντες (ενώ τα σπίτια μας καίγονταν) προς τα Σούσα πηγαίναμε. Και στην αιχμαλωσία της Βαβυλώνος μας έσερναν. Τώρα, καθ’ οδόν συνασπιζόμενοι προς τις Βρυξέλλες βαδίσαμε. Βαδίσαμε απ’ τις πλατείες του κόσμου, απ’ τη Μαδρίτη ως την Κωνσταντινούπολη, και φθάσαμε στο άντρο των διαπραγματεύσεων. Για να ακούσουμε την ηχώ της φωνής μας. Να μιλάει στους Δυνατούς για την οργή μας.

Ετσι θα έγραφα, προσπαθώντας να μιμηθώ...

Πραγμάτευση της διαπραγμάτευσης

Στις 25 Ιανουαρίου το απογευματάκι, μόλις άρχιζε να νυχτώνει η Ελλάδα άρχισε να ακούει τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών. Σήκωσε το κεφάλι της και τίναξε στάχτες απ’ τα μαλλιά της - κάποια «άλλα» απ’ τα παιδιά της έμπαιναν ως πλειοψηφία στη Βουλή.

Μαζί τους έμπαιναν οι σκιές πολλών πεσόντων. Από αρχαίους αγώνες σε φάμπρικες και καπνομάγαζα, σε μέτωπα και διαδηλώσεις. Κι έμοιαζε σαν η κοινοβουλευτική ομάδα της Αριστεράς μέσα στο κοινοβούλιο να είναι οι διαδηλώσεις του λαού έξω, στους δρόμους και τις πλατείες, σαν να ήταν η ανάσα του απ’ τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα συνεργεία, τους στρατώνες.

Και έτσι είδε η Ελλάδα το δημοκρατικό καρκατσουλιό να σχηματίζει κυβέρνηση και να της λέει ότι «είμαστε η κάθε λέξη του Συντάγματος».

Αυτή η κυβέρνηση δεν είναι τέλεια. Κάποια μέλη της θα καούν και κάποια άλλα θα κάψουν...

Δέκα λεπτά που συγκλόνισαν δέκα μέρες

Aς μη δραματοποιούμε τα πράγματα: όταν ο κ. Βαρουφάκης δήλωνε ότι είναι υπέρ του 70% των μεταρρυθμίσεων που προέβλεπε το Μνημόνιο, δεν εννοούσε ότι είναι υπέρ του 67% των μεταρρυθμίσεων, που είχε δηλώσει λίγες μέρες νωρίτερα. Ούτε επίσης εννοούσε ότι είναι υπέρ της διάψευσης που ο ίδιος είχε κάνει (για το 67% ή το 70%) διότι τα ξαναείπε (καταλήγοντας στο 70%) διαψεύδοντας τη διάψευσή του.

Είχε απορήσει η θεία Φωτούλα (φανατική βαρουφακική), «γιατί ο λεβέντης μου διαφωνεί στο 67% και όχι στο 63% ή στο 68%;» Εύλογος η απορία, αλλά την έλυσε η Ιστορία, προκρίνοντας το 70% κι αφήνοντας κάτι τύπους σαν κι εμένα ολίγον εγκύους - μόνον κατά 30%!

Αλλά αν ο κ. Βαρουφάκης συμφωνεί μόνον...

«Ζήσε για να πληρώνεις»

Έχουμε χορτάσει όλα αυτά τα χρόνια από τις απειλητικές συμβουλές των ξένων  «εταίρων» και των εγχώριων υπαλλήλων τους για την ανάγκη συμμόρφωσης της χώρας με τους «κανόνες». Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, μας λένε, πώς θα πληρωθούν οι μισοί και οι συντάξεις; Πως θα παραμείνει η χώρα εντός της ζώνης του Ευρώ;

Οι κανόνες, λοιπόν, για να παραμείνει η χώρα στην ευρωζώνη και να πληρώνει τους πετσοκομένους μισθούς και τις άθλιες συντάξεις είναι απλοί και συνοψίζονται σε μια φράση: «ζήσε για να πληρώνεις».
Την ίδια ακριβώς φράση - παραλλαγμένη ελαφρώς - χρησιμοποιούν και οι εισπράκτορες...

Αλλάζει ο καιρός (ίσως ν’ αλλάζουν και οι καιροί)

Tι κυρίως προσπάθησε η προπαγάνδα του δικομματικού μονοκομματισμού ως προς τον λαό, κυρίως απ’ την εποχή Σημίτη κι ύστερα; να τον απαξιώσει. Με έναν αλλόκοτο τρόπο (σχεδιασμένον εις βάθος) ο υπ’ αριθμόν 1 εχθρός του λαού ανακηρύχθηκε ο ίδιος ο λαός! Ο κατά Σημίτην «λαόνος», που μέσα στην αποστροφή του για τους απλούς ανθρώπους, όντως ως «λα-όνο» θα τον έβλεπε τον λαό αυτός ο ρηχόκαρδος άνθρωπος.

Ενα πλήθος δημοσιογράφων απ’ τον ΔΟΛ, την «Ελευθεροτυπία», την «Καθημερινή» κι άλλα ΜΜΕ, ένα πλήθος «λειτουργικών» διανοουμένων απ’ τα ΑΕΙ και τους χώρους των τεχνών είχαν βάλει κάτω τον λαό και τον λοιδορούσαν, τον συκοφαντούσαν και τον ταπείνωναν. Για τα διαμάντια αυτά του διαφωτισμού(!) και της νεωτερικότητας οι Ελληνες ήταν (και έπρεπε να πεισθούν ότι είναι) Βαλκάνιοι χωριάτες, που δεν θα γίνουν ποτέ Ευρωπαίοι, παιδιά μιας κατώτερης πατρίδας. Επρόκειτο για μια συστηματική...

H Εγκάρδια Συνεννόηση (και το έμφραγμα)

Οι αποζημιώσεις και τα «πολεμικά πρόστιμα» που επιβλήθηκαν στη Γερμανία το 1919, μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου ήταν αδύνατον να πληρωθούν. Δεν θυμάμαι τώρα ποιός, αλλά ένας από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της διαμόρφωσης του μεταπολεμικού στάτους απ’ την πλευρά της Αντάτ είχε πει ότι όλο αυτό «δεν είναι συνθήκη ειρήνης, αλλά ο επόμενος πόλεμος». Κι έτσι έγινε. Χρειάσθηκαν μόνον είκοσι χρόνια, απ’ το 1919 έως το 1939, με ενδιάμεσο σταθμό την κρίση του 1929, για να οδηγηθεί η Ευρώπη κυρίως αλλά και...

Ο Σόιμπλε από τα μαύρα δάση

• Συμφωνία-γέφυρα
• Ή η γέφυρα των στεναγμών;
• Ή της Αρτας το γιοφύρι;

Συμφωνία-γέφυρα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση στους Ευρωπαίους, δηλαδή στη Γερμανία, ώστε να φθάσουμε σε διαπραγματεύσεις που θα καταλήξουν σε μια νέα συμφωνία για το χρέος.
      
Απ’ ό,τι φάνηκε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου Σόιμπλε - Βαρουφάκη, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ένιωθε για αυτήν τη συμφωνία-γέφυρα ως να επρόκειτο για τη γέφυρα του Γοργοποτάμου,   με τον ίδιον καθισμένον πάνω της κι από κάτω τους αντάρτες, έτοιμους να την τινάξουν στον αέρα. Ρουφιάνα Ιστορία, «έβγαλες βρώμα (Μνημόνιο) ότι ξοφλήσαμε» και τώρα μας καλείς να πληρώνουμε αιωνίως τον λογαριασμό. Διάβαζα...

Ο Ιωάννης ο Η’, το 1438

O Ιωάννης η Η’ ο Παλαιολόγος ήταν ομορφάντρας. Ψηλός, λεπτός, μελαχρινός (όμως με καστανά μαλλιά) κι ευγενικά χαρακτηριστικά. Η εικόνα του σώζεται σε έναν πίνακα (νωπογραφία) του Μπενότσο Γκοτσόλι, όπου ο αυτοκράτορας -η μορφή του- εμφανίζεται ως ο ένας απ’ τους τρεις μάγους που σπεύδουν να προσκυνήσουν τον νεογέννητο Χριστό.

Δεν ξέρω αν απορούν κι άλλοι -η ταπεινότης μου πάντως απορεί- γιατί ο ζωγράφος διάλεξε τον Γραικό βασιλιά ως μοντέλο για να αποδώσει τον έναν απ’ τους μάγους. Ισως κάτι το «ειδητικό» (η παράθεση μιας κρυμμένης πληροφορίας) να τον παρακίνησε, πλην όμως «κρυμμένο» το πράγμα δεν έμεινε. Ολοι στην εικόνα του μάγου αναγνώρισαν τότε τη μορφή του ικέτη βασιλιά - κι αυτό μεταφέρθηκε στις επόμενες γενεές, ώσπου καταγράφηκε απ’ τους ειδικούς. Οπως και να ’χει, εκείνο...