Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Αν «παινεύει» την κυβέρνηση Τσίπρα το πασπαρτού της αμερικανικής πρεσβείες και ο εξ απορρήτων του Καραμανλή τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά...

Ο λόγος για τον περιβόητο κ. Γιάννη Λούλη που εκτός από σύμβουλος της Αμερικανικής Πρεσβείας την περίοδο της προεδρίας Κλίντον ήταν και ο εξ απορρήτων σύμβουλος του Κώστα Καραμανλή και όχι μόνο αφού όπως έχει δηλώσει ο ίδιος:

«...Στην Κύπρο έχω συνεργαστεί και με τα δύο μεγάλα κόμματα. Αρχικά, συνεργάστηκα με τον ιδρυτή του κεντροδεξιού ΔΗ.ΣΥ. και Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, καθώς και με τον πρόεδρο του ΔΗ.ΣΥ. Νίκο Αναστασιάδη. Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές συνεργάστηκα...
με τον Γραμματέα του αριστερού (κομμουνιστικού) ΑΚΕΛ Δημήτρη Χριστόφια. Πρόσφατα ξεκίνησα μια νέα συνεργασία με τον Νίκο Αναστασιάδη ...» (europeanbusiness.gr)

Λίγο καιρό πριν τις τελευταίες εκλογές, ο Λούλης δημοσίευε κείμενα που ήταν εμφανώς στον αντίποδα της πολιτικής Σαμαρά ενώ ταυτόχρονα προσέγγιζε την «λύση Τσίπρα», με τρόπο που θα έλεγε κανείς ταίριαζε γάντι σε ενεργό σύμβουλο της αμερικάνικης πρεσβείας.

Ισως σε κάποιους να φαίνεται κομμάτι υπερβολική ή «συνωμοσιολογική» αυτή η εκτίμηση, αλλά πως αλλιώς θα μπορούσα να εκτιμήσω τις θέσεις αυτού του all times classic «συμβούλου», όταν λίγες ημέρες πριν τις εκλογές (19/1/2015) στην εφημερίδα "Φιλελεύθερος" προειδοποιούσε τον διαφαινόμενο νικητή Τσίπρα λέγοντας:

"...την πιο μεγάλη μάχη, εφόσον κερδίσει, ο Τσίπρας θα κληθεί να τη δώσει με την αριστερή του πτέρυγα και σε αυτήν τη μάχη θα χρειαστεί «εξωτερικούς» συμμάχους, πολιτικούς συνεταίρους. Χωρίς αυτούς, όπως λέει, θα καταρρεύσει γρήγορα" (philenews.com)
Ας κρατήσουμε λοιπόν την άποψη του "υπερκομματικού- υπερατλαντικού" αυτού επικοινωνιολόγου και "στρατηγικού συμβούλου", ότι δηλαδή αν θέλει ο Αλέξης Τσίπρας να μείνει στην πρωθυπουργία, πρέπει να "δώσει μάχη με την αριστερή του πτέρυγα" στην οποία μάλιστα για να νικήσει "θα χρειαστεί «εξωτερικούς» συμμάχους, πολιτικούς συνεταίρους".

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, ούτε αν ο Λούλης έχει πάρει τη θέση του "μυστικοσυμβούλου" του Τσίπρα , όπως λένε χαιρέκακα οι νεοδημοκράτες, που είδαν τι σημαίνει να είσαι "αναλώσιμη πολιτική δύναμη", δηλαδή τι συμβαίνει όταν τελειώνει το "χαρτί υγείας", ούτε ασφαλώς μπορώ να ξέρω αν οι "προειδοποιήσεις" του έχουν βρεί "ευήκοα ώτα" στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που ξέρω είναι ότι πριν λίγες ώρες δημοσίευσε ένα κείμενο στο οποίο αφού "επαινεί" την "πολιτική σύνεση" του Αλέξη Τσίπρα, τονίζει εμφατικά πως:

"...Ο νέος πρωθυπουργός έχει όλες τις προϋποθέσεις για να δημιουργήσει συνθήκες πολιτικής κυριαρχίας βάθους χρόνου. Αυτό έχει συμβεί όχι διότι δηλώνει «Αριστερός», αλλά διότι αλώνει το μεσαίο χώρο......Όμως η νέα κυβέρνηση έχει πάντα τα φορτία της. Υπουργοί της έχουν εγκλωβιστεί σε κρατικίστικες και λαϊκιστικές θέσεις. Κομματικά στελέχη χαρακτηρίζονται από ιδεοληψίες και δογματισμούς. Ο κίνδυνος είναι όλες αυτές οι τοξίνες να παρεμποδίσουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο άρρωστο κράτος τις οποίες χρειάζεται η οικονομία και απαιτούν οι εταίροι μας....... Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πάρει τον ΣΥΡΙΖΑ στους ώμους του. Η εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται σε συντριπτικό βαθμό στον ίδιο και σε εκείνα που εκπέμπει. Στην πορεία προς τις εκλογές, ο ίδιος άλλαξε πιο γρήγορα από το κόμμα του. Γι’ αυτό έφερε πρώτα προσωρινά κοντά του το μεσαίο χώρο μονιμοποιώντας και διευρύνοντας τώρα τη σχέση αυτή. Την ίδια ώρα όμως διατηρήθηκαν αγκάθια σε κομματικούς χώρους, που οξυγονώνονται από δογματισμούς και ιδεοληψίες. Αυτοί οι χώροι άλλωστε αποτελούν πλέον την αντιπολίτευσή του. Καθώς η Σαμαρική ΝΔ απωθεί και έχει αυτοευνουχισθεί. Όσο δεν ξεκινά μια συθέμελη αλλαγή της, ο Τσίπρας μένει χωρίς κομματικό αντίπαλο. Σε κρίσιμες ώρες για τη χώρα, η πολιτική κυριαρχία Τσίπρα είναι ένα ευπρόσδεκτο δώρο. Φυσικά, οι εσωτερικές ισορροπίες στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ζήτημα. Η μάχη σύνεσης και δογμάτων, ακόμη κι αν δεν είναι μετωπική, θα έχει χαρακτήρα ανταρτοπόλεμου. Όμως ο Τσίπρας μπορεί να τη δώσει από την ισχυρότερη θέση που είχε ποτέ.
(http://www.johnloulis.gr/default.asp?siteID=1&pageID=10&entryID=871&Tablepageid=6&langID=1)

Είναι προφανές, ότι όλα τα παραπάνω, ακούγονται πολύ όμορφα και "συνετά" ειδικά στα πράσινα βατράχια που όταν "ξεράθηκε" η στέρνα του ΠΑΣΟΚ έκαναν το "σάλτο" στην δεξαμενή υποδοχής του ΣΥΡΙΖΑ.

Έχω την αίσθηση, ότι όλοι αυτοί που για τον Λούλη αποτελούν τις επικίνδυνες αριστερές τοξίνες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν νοιώθουν ικανοποίηση με τα παινέματά του, αλλά ανησυχούν.

Από klassikoperiptosi