Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

FT: Οι εκβιασμοί με το δημοψήφισμα στην Ελλάδα και τα δάκρυα της Μέρκελ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ
Το παρασκήνιο στις Κάννες, στο περιθώριο της συνόδου των G-20 το 2011
 
Eκτενές δημοσίευμα στην εφημερίδα Financial Times (FT) καταγράφει τον κρύο ιδρώτα που έλουζε την ελίτ του πλανήτη και της Ε.Ε. στην καρδιά της κρίσης το 2011 στο περιθώριο της Συνόδου των G-20 και τους παρασκηνιακούς εκβιασμούς, για τη σωτηρία των τραπεζών και του ευρώ, στην υπόθεση της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. Γεγονότα τα οποία μαζί με το κύμα απεργιών οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου. Για να έχει την ίδια τύχη αργότερα η κυβέρνηση Παπαδήμου, την...
οποία διαδέχθηκε η συγκυβέρνηση Σαμαρά...

Πρόκειται για το πρώτο μέρος μιας σειράς ρεπορτάζ, που αποκαλύπτουν το παρασκήνιο στη συνάντηση των Καννών, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής των G-20 το 2011, μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα, της Γαλλίας Ν. Σαρκοζί, της καγκελαρίου Α. Μέρκελ, του προέδρου της Κομισιόν Ζ. Μπαρόζο, και άλλων Ευρωπαίων ηγετών, στη σκιά του χρέους για τη διάσωση των τραπεζών και του ευρώ.

Οπως δημοσιεύουν οι FT η νευρικότητα ήταν διάχυτη, η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα έντονη. Είχε ακόμα και κλάματα από τη Γερμανίδα Καγκελάριο.

«Προς κατάπληξη σχεδόν όλων στην αίθουσα, η Άγγελα Μέρκελ άρχισε να κλαίει. "Das ist nicht fair". Αυτό δεν είναι δίκαιο, είπε οργισμένη η Γερμανίδα καγκελάριος με τα μάτια της να βουρκώνουν. "Ich bringe mich nicht selbst um". Δεν θα αυτοκτονήσω. Για όσους ήταν μάρτυρες αυτού του ξεσπάσματος στη μικρή αίθουσα συνεδριάσεων στο γαλλικό παραθαλάσσιο θέρετρο των Καννών, ήταν αρκετά σοκαριστικό να βλέπουν τον πιο ισχυρό ηγέτη της Ευρώπης με το μεγαλύτερο συναισθηματικό έλεγχο να ξεσπά σε δάκρυα.

Οι παρευρισκόμενοι όμως μεταφέρουν ότι η σκηνή ήταν ακόμη πιο αξιοσημείωτη για τους δύο άνδρες που είχαν προκαλέσει την οργή της: ο ένας καθόταν δίπλα της, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, και ο άλλος στην άλλη άκρη του τραπεζιού, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα. Ήταν το χειρότερο σημείο σε μία "βάναυση" νύχτα γεμάτη αλληλοκατηγορίες, την οποία ένας εκ των παρευρισκόμενων θυμάται ως το ναδίρ στην τριετή κρίση της ευρωζώνης» σημειώνεται στο δημοσίευμα.
Επίσης, εκτενείς αναφορές καταγράφονται και στην υπόθεση της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, τους εκβιασμούς των ισχυρών και το κύμα απεργιών που συγκλόνιζε την Ελλάδα, γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Στη συνέχεια η κυβέρνηση Παπαδήμου είχε την ίδια τύχη για να τη διαδεχθεί η συγκυβέρνηση Σαμαρά, που μήνα το μήνα έχανε δυνάμεις, ξεκινώντας τρικομματική, μετά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και τώρα μπροστά στις κάλπες στριμωγμένη (οικονομικά και πολιτικά) δοκιμάζεται σε παρόμοιες Συμπληγάδες.

«Η Ελλάδα κατέρρεε τότε πολιτικά. Η Ιταλία, μία χώρα πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει, φαινόταν ότι σε λίγες ημέρες θα έχανε κάθε πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. Και η Α. Μέρκελ, όσο κι αν προσπαθούσε ο Ν. Σαρκοζί και ο Μπ. Ομπάμα, δεν πειθόταν να αυξήσει τις γερμανικές εισφορές για το "τείχος προστασίας" της ευρωζώνης - το "μεγάλο μπαζούκα" που πίστευαν ότι έπρεπε να ενισχυθεί δραστικά για να αποτρέψει τις επιθέσεις των πανικοβλημένων επενδυτών.

Αντιθέτως, αν και βρισκόταν στη γωνία, η Α. Μέρκελ επέστρεψε την κριτική που δεχόταν στον Ν. Σαρκοζί και τον Μπ. Ομπάμα. Εάν δεν τους άρεσε ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόταν την κατάσταση η κυβέρνησή της, τότε έφταιγαν εκείνοι. Σε κάθε περίπτωση, ήταν ο δικός τους συμμαχικός στρατός που είχε "επιβάλει" το γερμανικό Σύνταγμα στον ηττημένο του πολέμου πριν από έξι δεκαετίες.
"Στο σημείο αυτό ήταν σαφές ότι θα μπορούσε να εκραγεί η ευρωζώνη" δήλωσε μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στις Κάννες. "Υπήρχε το συναίσθημα ότι με μετάδοση της κρίσης, σε αυτό το χρονικό σημείο, βρισκόμασταν στα πρόθυρα της έκρηξης"» σημειώνεται.

«Τους τελευταίους έξι μήνες, οι Financial Times έκαναν δεκάδες συνεντεύξεις σε ανθρώπους που πήραν μέρος στη λήψη αυτών των αποφάσεων ώστε να πουν όλη την ιστορία για το πώς δημιουργήθηκε αυτή η νέα ευρωζώνη. Από μεσαίους γραφειοκράτες μέχρι πρωθυπουργούς, όλοι διηγούνται τη συγκλονιστική ιστορία των ατυχημάτων, των λαθών και της φαινομενικά παράτολμης πολιτικής. Στο τέλος όμως, αυτοί οι ίδιοι οι ηγέτες φαίνεται πως επικράτησαν. Το ευρώ σώθηκε. Η Ευρώπη που δημιούργησαν, καλώς ή κακώς, θα είναι το κληροδότημά τους», επισημαίνεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Το τηλεφώνημα Μπαρόζο σε Σαμαρά


Εν αγνοία του Ν. Σαρκοζί και της Α. Μέρκελ, ο Μπαρόζο τηλεφώνησε στον Α. Σαμαρά, τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το ξενοδοχείο του πριν ξεκινήσει η συνάντηση. Γνώριζε ότι εκείνος ήθελε απεγνωσμένα να αποφύγει το δημοψήφισμα.

Ο Α. Σαμαράς του είπε ότι τώρα ήταν πρόθυμος να συνυπογράψει σε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ - κάτι που επιμελώς απέφευγε επί μήνες, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει την πρωθυπουργία.

Ο Μπαρόζο κάλεσε το συμβούλιό του και στελέχη της Κομισιόν στη σουίτα του στο Hotel Majestic Barrière για να χαράξει στρατηγική. Αποφάσισε ότι δεν θα έλεγε στον Ν. Σαρκοζί ή στην Α. Μέρελ για εκείνη τη συνομιλία, αλλά σύμφωνα με άτομα που βρέθηκαν σε εκείνη τη σουίτα, ξεκίνησε τη συζήτηση για πιθανά ονόματα τεχνοκρατών που θα μπορούσαν να πάρουν τα ηνία από τον Παπανδρέου σε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Το πρώτο πρόσωπο που είπε ο Μπαρόζο ήταν ο Λουκάς Παπαδήμος. Σε μία εβδομάδα, ο Λ. Παπαδήμος ανέλαβε καθήκοντα, επισημαίνεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Το τετ α τετ Μπαρόζο - Βενιζέλου


Παρατηρώντας τον Ε. Βενιζέλο μερικές ώρες αργότερα, ο Μπαρόζο είδε την ευκαιρία. Ο Ν. Σαρκοζί έκλεισε τη συνάντηση διαβάζοντας ξανά το σχέδιο των έξι σημείων, είπε στον Παπανδρέου να επιστρέψει στην Αθήνα και να «πάρει μία απόφαση» και ο Μπαρόζο πήρε τον Βενιζέλο στην άκρη.

«Πρέπει να σκοτώσουμε αυτό το δημοψήφισμα» του είπε. Ο υπουργός Οικονομικών συμφώνησε σχεδόν αμέσως. Το τέλος του δημοψηφίσματος θα ήταν επίσης το τέλος του Παπανδρέου.

Μετά από κάποια σύντομα σχόλια στον Τύπο όπου είπε ότι «το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα κρίνει την παραμονή ή μη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ», ο Παπανδρέου πήρε τον δρόμο της επιστροφής προς το αεροδρόμιο της Νίκαιας. Στο αυτοκίνητο, γύρισε στον Ε. Βενιζέλο και του είπε ότι τα πράγματα δεν είχαν πάει τόσο άσχημα όσο φοβόταν. Ο Ε. Βενιζέλος ήταν δύσπιστος. Κατά την πτήση προς Αθήνα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου κοιμόταν, ο Βενιζέλος ενθαρρύνθηκε από την παραίνεση του Μπαρόζο και είπε σε έναν βοηθό του να συντάξει μία δήλωση που θα κοινοποιούσε με την προσγείωση του αεροπλάνου, στις 4:45 π.μ. της Πέμπτης. «Η θέση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ είναι μια ιστορική κατάκτηση της χώρας που δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Το κεκτημένο αυτό του ελληνικού λαού δεν μπορεί να εξαρτηθεί από τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος».

Το δημοψήφισμα του Παπανδρέου είχε πεθάνει. Όπως και η πρωθυπουργία του, σημειώνουν οι FT.

Κ. Σαρρής -με πληροφορίες FT, ΑΠΕ
Από enet