Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

Οταν σε παινεύει ο εχθρός…

Eχουμε πια το κείμενο-πλαίσιο και βλέπουμε τις πρώτες ερμηνείες. Παρακινδυνευμένες είναι γιατί η υπόθεση μόλις τώρα ανοίγει και πολλά θα εξαρτηθούν από τη δράση παραγόντων εντός και εκτός της χώρας, ωστόσο μπορούμε να πούμε ορισμένα πράγματα. Ας αφήσουμε κατά μέρος και τις διθυραμβικές δηλώσεις Σόιμπλε (δεν θα ήταν δυνατόν να παραδεχτεί ότι αναγκάστηκε να υποχωρήσει σε κάποια σημεία) και τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι οι προτάσεις της στους εταίρους κινούνται στα βήματα του προγράμματος της Θεσσαλονίκης (πρόκειται για μασάζ στο εσωτερικό ακροατήριο γιατί ξεκίνησαν οι γκρίνιες) και ας πάμε...
σ’ αυτούς που πανηγυρίζουν.

Οι ηττημένοι κατά κράτος στις εκλογές Σαμαράς και Βενιζέλος, που δεν έχουν πάρει χαμπάρι γιατί τους μαύρισαν οι πολίτες, υποδύονται τους δικαιωμένους επειδή, όπως λένε, η κυβέρνηση ακολουθεί τη δική τους γραμμή, η οποία είναι η μόνη ενδεδειγμένη και η μόνη που υπάρχει (η θεωρία του μονόδρομου). Την εγκαλούν βεβαίως επειδή το κάνει με καθυστέρηση και με ερασιτεχνικό τρόπο και όχι με την ταχύτητα και τον επαγγελματισμό που αυτοί διέπραξαν το έγκλημα, αλλά δεν πειράζει, «νερό και αλάτι». Οταν έρθει στη Βουλή θα ψηφίσουν τη συμφωνία. Συνεπώς η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να τους πει ότι έβαλε πάνω απ’ όλα το συμφέρον της χώρας και όχι της παράταξης και πως όλα όσα διατυμπάνιζαν προεκλογικά σχετικά με την επικινδυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχαν βάση, ήταν ένα ρεσιτάλ απάτης και δημαγωγίας με στόχο τη χειραγώγηση της κοινωνίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τους δύο αρχηγούς βρίσκονται ορισμένα μέσα ενημέρωσης και αρκετοί δημοσιολόγοι. Αποθεώνουν τον Τσίπρα γιατί σε μια κρίσιμη στιγμή, όπου παιζόταν ακόμη και η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, φέρθηκε υπεύθυνα, ξεχνώντας προφανώς αυτά που διακινούσαν τα προηγούμενα χρόνια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αν γίνει κυβέρνηση θα φέρει την καταστροφή. Οι ορκισμένοι εχθροί του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν δηλώνουν ικανοποιημένοι. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις μού έρχεται στο μυαλό η φράση -αποδίδεται στον Λένιν, αλλά δεν ξέρω αν την έχει πει γιατί δεν έπεσα ποτέ πάνω της διαβάζοντας τα κείμενά του- «όταν σε παινεύει ο εχθρός, ψάξε να βρεις το λάθος σου». Ισχύει; Θα δείξει. Η κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα τετράμηνο για να πείσει τον εαυτό της και κατ’ επέκταση τους πολίτες ότι μπορεί να εφαρμόσει το πρόγραμμά της μέσα σε συνθήκες αυστηρού ελέγχου και καθημερινής επιτήρησης από τους δανειστές.

Ανάγωγα

Τίγκα στους αντιμνημονιακούς η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Πού ήταν κρυμμένοι τόσο καιρό; Αυτά που λένε τώρα στα κανάλια γιατί δεν τα έλεγαν στους υπαλλήλους της τρόικας με τους οποίους συζητούσαν και γιατί δεν αντιδρούσαν όταν οι τροϊκανοί τούς χρησιμοποιούσαν σαν δακτυλογράφους υπαγορεύοντάς τους τα σχέδια νόμου και τις υπουργικές ρυθμίσεις; Ανθρωπάκια χτες, λιοντάρια εκ του ασφαλούς σήμερα...

Τάσος Παππάς από efsyn